شرط راحله در استطاعت حج، محور اصلی این جلسه است. بحث با اختلاف فتوای فقها دربارۀ نقش زاد و راحله در تحقق استطاعت آغاز می‌شود و دیدگاه قائلان به شرطیت راحله، در کنار نظر ابن ادریس و برخی فقهای دیگر، بررسی می‌گردد. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی سپس روایات مختلف دربارۀ معنای استطاعت را مطرح می‌کند؛ بخشی از روایات، استطاعت را با زاد و راحله و سلامت بدن تفسیر می‌کنند و بخشی دیگر، توانایی مالی و بدنی یا حتی امکان پیاده‌رفتن را برای وجوب حج کافی می‌دانند. در ادامه، شیوۀ جمع صاحب جواهر و دیدگاه مرحوم نائینی دربارۀ ترجیح روایات پرتعداد بررسی و نقد می‌شود و بر لزوم توجه به شرایط و زمینۀ صدور هر روایت تأکید می‌گردد. نتیجۀ بحث این است که زاد و راحله برای کسی که توان حرکت بدون آن را ندارد مطرح است، اما فردی که عرفاً و بدون خوف و مشقت غیرقابل تحمل، می‌تواند پیاده حرکت کند، مشمول وجوب حج خواهد بود.