محور این جلسه، استطاعت حج با کمترین قوت و استقراض است و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی با بررسی روایات، معیار استطاعت را در فرض فقر و نداشتن زاد و راحله توضیح می‌دهد. بحث ابتدا با روایاتی آغاز می‌شود که در آنها برای حج استحبابی، کمترین قوت مانند نان و نمک یا سرکه و روغن کافی دانسته شده است. سپس از این روایات برای اثبات اولویت حج واجب استفاده می‌شود و توضیح داده می‌شود که اگر کمترین قوت برای تحقق غرض شارع در حج مستحب کفایت کند، در حج واجب نیز نباید مانع استطاعت باشد. در ادامه، روایات مربوط به قرض و دین بررسی می‌شود و از آنها استفاده می‌شود که فقر یا بدهکاری، در صورت امکان تأمین هزینه و توانایی پرداخت، مانع وجوب حج نیست. نتیجۀ بحث این است که استطاعت حج به توان واقعی شخص وابسته است و حتی در فرض کمبود زاد یا وجود بدهی، با تحقق شرایط لازم، وجوب حج باقی می‌ماند.