در این جلسه، میزان توان لازم برای تحقق استطاعت حج بررسی می‌شود و بحث بر این محور است که استطاعت و توان مورد نظر در وجوب حج، تا چه حد می‌تواند پایین باشد. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا با تکیه بر آیه «وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ» به شمول خطاب حج و لزوم داشتن نیت واقعی برای انجام آن می‌پردازد و سپس نقش توجه به فضای نزول خطاب و ملاک حکم در اجتهاد را توضیح می‌دهد. در ادامه، با طرح نمونه‌هایی از مسائل حج و آثار برداشت‌های متفاوت از روایات، به معنای «أدنى القوم قوةً» در روایت امام رضا علیه‌السلام می‌رسد. سپس روایات امام صادق و امام باقر علیهماالسلام دربارۀ توانایی پیاده رفتن یا ترکیب پیاده‌روی و سواره‌روی بررسی می‌شود، تا روشن شود که در صورت وجود حداقل توان، نداشتن زاد و راحله لزوماً مانع تحقق استطاعت نیست. حاصل بحث، تبیین دقیق‌تر حداقل توان لازم برای وجوب حج است.