واجب مشروط و تفاوت شرط وجوب با شرط انجام واجب، محور بحث آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی است. بحث از دیدگاه نائینی درباره موضوع و قیود تکلیف آغاز می‌شود و با مثال مهمانی روشن می‌کند که یک شرط می‌تواند در شیوه انجام وظیفه دخالت داشته باشد، بی‌آنکه اصل الزام به آن وابسته باشد. سپس همین تمایز در فهم روایات و حکم نماز مسافر بررسی می‌شود؛ وجود دشواری در سفر به‌تنهایی جایگاه هر قید را روشن نمی‌کند. در ادامه، نظر نائینی درباره شرایط خارج از اختیار انسان نقد می‌شود و توجه به منشأ طلب در نفس مولا، معیار تشخیص شرط اصل وجوب قرار می‌گیرد. بحث پایانی به زمان نماز ظهر و امکان تحقق نیافتن زوال در سفر می‌پردازد و اشکال از دست رفتن تکلیف را بررسی می‌کند. نتیجه، لزوم تشخیص دقیق نقش هر شرط پیش از استنباط حکم و توجه به اثر اختلاف مبانی بر تکلیف است.