واجب مطلق و مشروط در این بحث با توجه به اختیار مکلف در انجام یا ترک مقدمات از یکدیگر شناخته می‌شوند. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا توضیح می‌دهد که الزام به واجب مطلق، تهیه و حفظ مقدمات آن را نیز اقتضا می‌کند. سپس با بررسی زمان اعمال حج، تفاوت ظرف انجام عمل با شرط پیدایش وجوب را روشن می‌سازد و این تمایز را به روزه و اختیار سفر پیوند می‌دهد. بحث نماز در شرایط غیرعادی نشان می‌دهد که نبود وقت معمول، به معنای سقوط تکلیف نیست. در ادامه، شرطی که انگیزه امر را پدید می‌آورد از مقدمه انجام عمل جدا می‌شود. پرسش‌های پایانی درباره استطاعت حج، مسیر بحث را به فهم عرفی آیات و نقش قدرت در انجام عادی تکلیف می‌رساند. حاصل بحث، ضرورت توجه به معنای دلیل و رابطه شرط با اصل الزام، پیش از داوری درباره مطلق یا مشروط بودن واجب است.