استطاعت حج و نسبت آن با وجوب، پرسش اصلی این بحث است. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا تعریف واجب مطلق و مشروط را در دیدگاه‌های شیخ انصاری، صاحب فصول و آخوند خراسانی مرور می‌کند و نشان می‌دهد که تفاوت تعریف‌ها چگونه بر فهم شرط استطاعت اثر می‌گذارد. سپس بحث به روش استنباط منتقل می‌شود: آیا باید معنای آیه و روایت را با برداشت‌های از پیش پذیرفته‌شده هماهنگ کرد، یا نخست بیان شارع را فهمید؟ در این مسیر، توجه به موقعیت راوی و قرائن روایت اهمیت می‌یابد. بررسی روایات عمره و نماز جمعه نیز نشان می‌دهد که تعبیرهای شرعی را نمی‌توان صرفا برای سازگارشدن با نظر رایج تغییر داد و انجام عمل به قصد رجاء، پاسخ خودکار به نهی نیست. در پایان، بحث به آیه وجوب حج بازمی‌گردد تا پرسش شرط وجوب یا شرط انجام عمل بودن استطاعت، بر پایه متن آیه بررسی شود.