حج مخالفان اهل بیت و لزوم تکرار آن پس از پذیرش ولایت، با توجه به تفاوت مضمون روایات بررسی می‌شود. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا روایات حج فرد تنگدست را مرور می‌کند و توضیح می‌دهد چرا کامل بودن حج پیشین، به‌تنهایی وجوب حج پس از استطاعت را نفی نمی‌کند. سپس با مقایسه روایات اعاده حج ناصب، میان دشمنی آشکار و مخالفت بدون ابراز دشمنی تفاوت می‌گذارد و بر این اساس، حکم حج پیشین و اعاده آن را توضیح می‌دهد. در ادامه، فرض نپذیرفتن این تفکیک را مطرح می‌کند و به معنای فرمان اعاده می‌پردازد. بحث پایانی، تفاوت صحت ظاهری عبادت با تحقق مصلحت و اثر معنوی آن است؛ با مثال نماز، روشن می‌شود که هر توصیه به تکرار عمل را نمی‌توان استحباب اصطلاحی دانست. این مسیر، اهمیت دقت در مضمون روایات و تعبیر فتوا را نشان می‌دهد.