استطاعت در حج و جایگاه داشتن مرکب، محور سخنان آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این متن است. بحث با روایت‌هایی آغاز می‌شود که استطاعت را به زاد و راحله تفسیر می‌کنند و سلامت بدن و بازبودن راه را نیز در شمار شرایط می‌آورند. سپس یکسانی این تفسیر در سخنان پیامبر و ائمه توضیح داده می‌شود و روایت ابوربیع شامی، ضرورت باقی‌ماندن مخارج خانواده هنگام سفر را روشن می‌کند. در ادامه، روایت‌های مربوط به پیشنهاد حج و مرکب مشترک بررسی می‌شوند تا دلالت آنها بر پیمودن بخشی از مسیر به‌صورت پیاده مشخص شود. نویسنده این بحث را از استقرار حج پس از رد پیشنهاد جدا می‌کند و تفاوت بیان روایات را به اختلاف مخاطبان و مجالس پیوند می‌دهد. پایان بحث به روایت حج پیاده با پیامبر می‌رسد و این پرسش را دنبال می‌کند که آیا مرکب تنها مصداق استطاعت در سفر است یا توان پیاده‌روی نیز آن را محقق می‌سازد.